Jak już wcześniej wspomniano, wysokość ponoszonych kosztów uzależniona jest od wieku, w jakim zwierzęta wchodzą do stada krów. To z kolei zależy głównie od intensywności ich żywienia, zwłaszcza w pierwszym roku życia. Zbyt skąpe żywienie opóźnia wiek pierwszego wycielenia. Nadmiernie, intensywne żywienie wprawdzie przyspiesza dojrzałość rozpłodową, ale jednocześnie może prowadzić do nadmiernego ich otłuszczenia. W Polsce dominuje cały czas właśnie model „mocnej” jałówki. Znaczna część jałówek remontowych wchodzących do stada jest za tłusta, co powoduje, że w ostatnich tygodniach ciąży i po wycieleniu zwierzęta nie mają apetytu i w konsekwencji narażone są na zaburzenia metaboliczne i inne schorzenia. Są one też pierwszymi kandydatkami do ketozy i przemieszczenia trawieńca. Ważne jest zatem, aby w okresie odchowu nie popełniać błędów żywieniowych i starannie kontrolować jego przebieg.

Zapotrzebowanie na składniki pokarmowe II fazy odchowu

W okresie intensywnego wzrostu i rozwoju, u jałówek HF są okresy krytyczne i przypada to na 8-10. miesiąc przy masie ciała ok. 300-330 kg. Jest to okres kiedy jałowice przygotowujemy do rozrodu. Zbyt słabe żywienie energetyczne w okresie poprzedzającym osiągnięcie dojrzałości płciowej powoduje opóźnienie w wystąpieniu pierwszego cyklu rujowego. Częściej, niestety,  dochodzi do przekarmienia. Stosowane dawki pozwalają co prawda osiągać przyrosty dzienne powyżej 900-950 g, a ich przyczyną są zwykle nadmierne ilości pasz treściwych w dawce, przekarmianie jałówek kiszonką z kukurydzy lub (najczęściej) niedojadami od krów mlecznych. Zbyt obfite żywienie umożliwia z jednej strony wcześniejsze osiągnięcie dojrzałości rozpłodowej, z drugiej jednak wywiera niekorzystny wpływ na rozwój wymienia. Nadmiar energii powoduje, że w wymieniu gromadzi się  tkanka tłuszczowa kosztem tkanki gruczołowej, odpowiedzialnej za produkcję mleka. Otłuszczone wymię to zawsze obniżenie wydajności mleka w pierwszej i w kolejnych laktacjach, nawet o 800-1000 kg. Popełnionych w tym okresie błędów  niestety nie da się poprawić w późniejszym.

W okresie poprzedzającym osiągnięcie dojrzałości płciowej dawka pokarmowa powinna być oparta na kiszonce z traw przewiędniętych, kiszonce z całych roślin zbożowych (GPS), kiszonce z sorga, sianie i/lub niewielkiej ilości kiszonki z kukurydzy. W dawce powinny znaleźć się także dodatki białkowe, szczególnie zasobne w składniki ulegające stopniowemu rozkładowi w żwaczu, np. śruta słonecznikowa lub rzepakowa (w ilości 0,4-0,5 kg), oraz specjalistyczne dodatki mineralno-witaminowe dla jałówek, zapewniające właściwy rozwój kośćca. W okresie poprzedzającym inseminację dodatek pasz treściwych  w ilości 1-2 kg, powoduje lepszą manifestację rui.