Czym różnią się te okresy?

Zasadniczą różnicą jest ukierunkowanie wzrostu i rozwoju. Celem fazy I jest osiągnięcie wysokich przyrostów dziennych, uzyskanie wczesnego wieku zacielenia, zdrowy kościec i prawidłowo rozwinięte wymię, niskie koszty odchowu. Celem fazy II jest uzyskanie wczesnego wieku I wycielenia, zdrowe i prawidłowo rozwinięte wymię, przygotowanie do wysokich wydajności i długi czas późniejszego użytkowania.
Żywienie jałówek hodowlanych powinno opierać się na paszach objętościowych dobrej jakości, przy optymalnym w danych warunkach żywieniowych dodatku paszy treściwej. Największym błędem dużej rzeszy hodowców jest to, jak traktuje się jałówki żywieniowo.
Dr. Zbigniew Lach z OHZ Osięciny, czołowego polskiego centrum hodowlanego, wielokrotnie powtarza: „jałówka to nie śmietnik”. Nie traktujmy więc ich jako pożeraczy tego, czego nie zjadły krowy lub tego, czego nie chcemy dać krowom.
Z ekonomicznego i żywieniowego punktu widzenia, najbardziej odpowiednią paszą jest zielonka pastwiskowa w okresie letnim oraz kiszonka z przewiędniętych traw i siano łąkowe w okresie zimowym. Wielu może się zdziwi że nie ma tu kiszonki z kukurydzy. Nie ma, bo nie jest paszą podstawową. W tym okresie życia najbardziej potrzebne jest białko, będące budulcem masy mięśniowej. Energia zawarta w kukurydzy doprowadzi do otłuszczenia, dlatego też jej udział w dawce jest znacznie ograniczony.
Intensywność żywienia i związana z tym wysokość zakładanych dziennych przyrostów masy ciała jałówek są uzależnione od: rasy, potencjału genetycznego, fazy odchowu i założonego wieku przy pierwszym wycieleniu.

Zapotrzebowanie na składniki pokarmowe I fazy odchowu