facebook
KROWY MLECZNE ZDROWIE I WYDAJNOŚĆ

W zakażeniach ostrych może dojść do trudności z oddychaniem oraz ubytków błony śluzowej nosa i jamy gębowej (owrzodzenia). Często także zauważa się bolesność przy oddawaniu moczu (nienaturalnie wygięty grzbiet, szeroko rozstawione nogi, oddawanie moczu małymi partiami, unoszenie ogona).

U cieląt mogą występować stany zapalne dróg oddechowych, gardła i przełyku prowadzące często do upadków, spowodowanych niechęcią do łaknienia i niepobieraniem pokarmów.

Rozpoznanie choroby na podstawie objawów klinicznych powinno być potwierdzone badaniem laboratoryjnym krwi. Ze względu na wirusowa etiologię (pochodzenie) brak jest na dzisiaj jakiegokolwiek swoistego sposobu leczenia. Stosuje się natomiast leki przeciwdziałające wtórnym zakażeniom bakteryjnym.

Jak najczęściej dochodzi do zainfekowania stada?

Jeżeli wykluczymy możliwość infekcji przez wprowadzenie zakażonych zwierząt do stada to inne możliwości roznoszenia wirusa obejmują drogę kropelkową przez kontakt z zarażonymi zwierzętami np. podczas krycia naturalnego w punkcie kopulacyjnym, przez kontakt na pastwisku z zarażonymi zwierzętami, podczas udziału w wystawach zwierząt gdzie nie badano statusu zdrowotnego, wiriony mogą też być  przenoszone przez człowieka mającego kontakt z zakażonymi zwierzętami, inseminację zakażonym nasieniem (bardzo rzadkie zjawisko, gdyż czołowe firmy inseminacyjne już wiele lat temu zainteresowały się tym problemem), transfer zarodków pochodzących od dawczyń zakażonych IBR lub zarodków skażonych wirusem podczas  obróbki, a także wykorzystywanie skażonego wirusem sprzętu i narzędzi.

Jak zwalczać IBR-IPV w stadach?

Najprostszym sposobem była by izolacja zakażonych zwierząt, ale to wiąże się z badaniem całego stada. Wiadomość o stopniu zakażenia prawdopodobnie i tak by wykluczyła usunięcie sztuk zarażonych ze względów ekonomicznych. Na dziś najczęściej stosuje się pełne szczepienie stada. Szczepienie to prowadzi lekarz weterynarii a polega ono na zaszczepieniu całego stada w wieku od 3 miesięcy wzwyż tzw. szczepionką podstawową , dwukrotnie w odstępach 3-5 tygodni , następnie szczepieniem przypominającym po każdych kolejnych  6 miesiącach. W niektórych krajach europejskich dopuszczona jest też szczepionka przypominająca stosowana co 12 miesięcy.

Szczepienia prowadzi się do czasu aż ubędzie ze stada ostatnie zwierze będące nosicielem.

Zgodnie z obowiązującym dziś prawem w Polsce, choroba ta podlega obowiązkowi rejestracji, a koszty jej zwalczania nie są pokrywane z budżetu państwa.

W następnym serwisie o BVD-MD

                                                                                                                                 Dr.Inz. Tomasz Soukup

 

Do góry

Nasi partnerzy

ColoQuick Key dollar Ropa Pharm Holm & Laue Lohmann Tentego

Realizacja: agencja interaktywna B2Internet